Home
Маё месца [entries|archive|friends|userinfo]
Антон Францішак Брыль

[ website | My Website ]
[ userinfo | livejournal userinfo ]
[ archive | journal archive ]

Бэўвульф 15/44 complete [Mar. 17th, 2010|12:53 am]
[Tags|, , ]

XIIII.
Прамовіў Хродгар,     на ганку харому,
На ступенях стаўшы     пад пекным дахам,
Падняўшы вочы     да лапы ворага:
«Слава й падзяка     Ўсеўладнаму Богу
За відовішча гэтае!     Read more... )
link7 comments|post comment

Бэўвульф 14/44 complete [Mar. 3rd, 2010|12:48 am]
[Tags|, , ]

XIII.

Ад самага рана     збіраліся людзі
Да багатых палатаў,     гэтак чуў я;
Здалёку і зблізу     ішлі дружыннікі,
Добрыя віцязі,     дзівіліся дужа
Слядам беззаконнага.     Скон ягоны
Не здаваўся нікому     вартым жалобы.
Read more... )
link3 comments|post comment

Макбэт [Feb. 27th, 2010|03:11 pm]
[Tags|, ]

А вось на прыдачу да ўрыўка з Гамлета яшчэ ўрывак з Макбэта. Ізнову-такі, самы, на мой густ, цікавы для перакладу. Як і з Гамлетам, старога беларускага перакладу не знайшоў, таму перакладаў, нажаль, без апоры для параўнання.

ПЕРШАЯ ВЕДЗЬМА:
Мяўкнуў кот, а вось яшчэ!

ДРУГАЯ ВЕДЗЬМА:
Зноўку вожык запішчэў.

ТРЭЦЯЯ ВЕДЗЬМА:
Кліча Гарпір: час! пара!

ПЕРШАЯ ВЕДЗЬМА:
Карагодам руш вакол,
Гніллю напаўняй кацёл.
Злая жаба, што ў крушні
Трыццаць дзён і шчэ два дні
Прэла труццю між камней
Пойдзе ў юшку найраней!

РАЗАМ:
Болей, болей! Жар, не кволей!
Булькачы, кацёл, нядолей!

Read more... )
link9 comments|post comment

Цені [Feb. 25th, 2010|05:14 pm]
[Tags|]

А вось яшчэ адзін верш дапісаўся. Гэты няхай вісіць і без замка.

Цені

Пад'яжджаў да Ашмянаў Руды Радзівіл.
На снягі-гарнастаі кідаў небасхіл
Зіхацення багранага жмені,
Ды суровеў Руды ў задуменні.

Ды гаворыў: па цэлай няма старане
Дыгнітара мацней ды важней ад мяне
І паўстане з мяне цераз гэта
Род вялікі ды ў песнях апеты.

Read more... )
link11 comments|post comment

Бэўвульф 13/44 complete [Jan. 31st, 2010|08:44 pm]
[Tags|, , ]

XII.

Не меў намеру     з мірам забойцу
Адпускаць на волю     ратоўца воінаў,
Нікому карысці     не бачыў ратнік
У жыцці беззаконнага.     Read more... )
link3 comments|post comment

Бэўвульф 12/44 complete [Dec. 24th, 2009|04:11 pm]
[Tags|, , ]

Вам няма чаго чытаць маленькім-маленькім дзеткам у калядны вечар? А вось.

XI.

Ад пустак бязлюдных     паўз імглістыя стромы
Падбіраўся Грэндэль,     адрынуты Богам,
Да княскага дому.     Жадаў беззаконны
Пасілку звыклага     выкрасці ў данаў.
Набліжаўся нелюдзь     пад небам пахмурным,
І вось ужо бачны     быў яму воддаль
Дах зіхоткі.     Read more... )
link7 comments|post comment

Бэўвульф 11/44 complete [Sep. 24th, 2009|12:57 am]
[Tags|, , ]

X.

Выйшаў Хродгар     з героямі дацкімі
Прэч з харому,     абаронца Ск'ільдынгаў.
Палег шматхвальны     спачываць да світання
Ў абдыме жончыным.     У доме ж выдатным
Паставіў дастойны –     так расказвалі –
Дазор надзейны.     Read more... )
link8 comments|post comment

To be or not to be [Sep. 4th, 2009|05:57 pm]
[Tags|, , ]

Магчыма, адзін з самых стандартна-заманлівых для перакладчыка кавалкаў ангельскай літаратуры; цэнтральны маналог Гамлета. На жаль, так і не чытаў, што на гэты конт рабілі ў існуючых беларускіх перакладах (кніжкі шукаў, але не знайшоў). А сам маю на гэты конт такое меркаванне. Гамлет - інтэлектуальны рэфлесуючы эмагот, і вось ён нам кажа:

То быць - альбо не быць? Пытанне ў гэтым.
Што годна сапраўды: прымаць маўкліва
Ад лёсу звар'яцелага напады,
Ці стаўшы збройна супраць мора бедаў,
Тым самым іх пазбыцца? Ўмерці - то бок
Заснуць; і толькі. Гэты сон, між тым,
Кладзе канец і болям, і бязладдзям,
Што плоці прыналежаць. Успаўненне
Ўсяго, зайздросны шлях. Памерці. Спаць.
Спаць. Мо і сніць аб нечым... Вось дзе пастка;
Што прыдзе там да нас, у сне смяротным,
Калі з душы атрусім тло жыцця?
Таму й марудзім. Вось яна, прычына
Цягнуць і доўжыць гэтую бяду.
Read more... )
link14 comments|post comment

Бэўвульф 10/44 complete [Jul. 19th, 2009|12:34 am]
[Tags|, , ]

Калі чытачы паспелі забыцца - герой расказвае данам, як біўся з марскімі пачварамі.

VIIII.
Яшчэ неаднойчы     панову кідаліся
Ў бітву пачвары.     Я ж частаваў іх
Немалою мераю     мечам выдатным.
Не такіх патраваў     мярзотныя прагнулі,
Мною на хвалях     баляваць хацелі,
Ў бяседзе падводнай     пасесці радасна.
Заместа ж гэтага     на досвітку гадаў
Папрыбіла мора,     сталлю пазможаных,
Да берагу дальняга, –     бедаў адгэтуль
Не чынілі паганыя     вандроўнікам годным
На шляхох карабельных.     З усходу свяцільня
Паднялася Божая,     бура суціхла,
І я здалёку     ясна пабачыў
Берагі скалістыя.     Часта літуе
Лёс незрачоных,     былі б адважнымі.
Read more... )
link2 comments|post comment

Бэўвульф 9/44 complete [May. 17th, 2009|05:22 pm]
[Tags|, , ]

VIII.

Унферт* слова     злое прамовіў, –
У застольлі сядзеў ён     ля стоп дзяржаўцы;
Была не па сэрцы     сыну Эклафа
Слава госьцева,     годнага ўдача;
Нікому звадны     не жадаў дазволіць
Подзьвігамі лепшымі      хваліцца між людам,
Гонарам большым     за ягоны ўласны: –
«Ці ня той ты Бэўвульф,     які спаборнічаў
На моры шырокім     з дабраслаўным Брэкам**?
Read more... )
link4 comments|post comment

Бэўвульф 8/44 complete [Mar. 15th, 2009|03:42 pm]
[Tags|, , ]

Глава была кароткая і праляцела хутка :)

VII.

Адказваў Хродгар,     абаронца люду*:
«Справу дастойную,     дружа мой Бэўвульфе,
Нас ратуючы     ты ўчыняеш!
Зваду калісьці     распаліў твой бацька,
Read more... )
link4 comments|post comment

Бэўвульф 7/44 complete [Mar. 7th, 2009|12:21 pm]
[Tags|, , ]

VI.

Адказваў Хродгар,     абаронца люду:
«Калі дзіцем быў     ратаборца гэты,
Яго я бачыў.     Ну і гэтак далей )
link2 comments|post comment

(no subject) [Dec. 7th, 2008|10:06 pm]
[Tags|]

Па нябёсах ветах сівы брыдзе,
Ды яшчэ адзін - па ільдзяной вадзе,
А вятрыска лісьце з галін ірве
Па сівых лясох на сівой Літве.

А ў вакне ў палацы, у сівым сьвятле -
Разгарнутая кніга на старым стале,
І над ёю схілёны дзьве галавы -
Радзівіл Сівы ды Радзівіл Сівы.
link6 comments|post comment

Identité [Oct. 7th, 2008|12:14 am]
[Tags|, ]

Я блукаў калідорамі дзіўнага замку. Прывіды
То ўзьнікалі раптоўна, то ў цемру зьбягалі скарэй
Ад мяне, і цяжарам трывогі, тугі ды агіды
Напаўнялі мяне галасы з-за бясконцых дзьвярэй.

Ды чужыя партрэты сачылі мяне з высакосьці,
Зь незнаёмых крукоў на чужой незнаёмай сьцяне.
Я цягаўся па замку ды ўпарта шукаў там кагосьці,
Выгукаючы словы, што значылі толькі мяне.
link10 comments|post comment

Жалуды [Sep. 6th, 2008|11:53 pm]
[Tags|, ]

Во сьцяжына. Па ёй да канца, і тады
Напрасткі па зялёным бары.
Па дарозе ў кішэню зьбірай жалуды,
А гарэхі зусім не бяры.

Далей луг, а на лузе ў замшэлым карчы
Два дуплы; то з малога дупла
Вынь паперу з закляцьцем; яго завучы,
А паперу пакінь, дзе была.

Па-за лугам рака. На пяску ля вады
Знач рукою чатыры крыжы
Ды паволі за сьпіну кідай жалуды,
І паволі закляцьце кажы.

А дзе жолуд упаў, там юнак устае,
Дзе другі - там дзяўчына; то йдзі -
І яны табе будуць народ і свае,
А датуль - заставайся адзін.


Неяк вось так.
link9 comments|post comment

Бэўвульф 6/44 complete [Jul. 31st, 2008|11:17 pm]
[Tags|, , ]

V.

Брукаваным шляхам     ішлі падарожнікі
Разам наперад.     Дасьпехі зьзялі,
Кольцы зіхоткія,     пазлучаны хораша
Майстрамі ўмелымі.     Сьпявалі мечнікі,     
У грозным убраньні     да брамы рушачы.
Зьнялі героі     шчыты шырокія,
Моцна зладжаныя,     склалі да лавы,
Пры сьцяне пакінулі.     Зьвінелі кальчугі,
Адзеньне бітваў;     дзіды стаялі,
Мараходаў зброя,     сабраныя разам,
Гай срэбнаверхі.     Ня ведаў нястачы
Атрад у рыштунку.     Ратнік ля брамы
працягнуў слаўную стараангельскую традыцыю зашмат размаўляць )
link10 comments|post comment

Злая Зямля [Jun. 11th, 2008|01:06 am]
[Tags|, ]

Зрабіў уступны верш-прысьвячэньне да Злой Зямлі.

G.H.C.

Табе, ласкавы Гельвіюшу, збор гэты,
Здабытак дзён руплівых і начэй дбайных.
Я зьвіў радкі старанна дзеля той мэты,
Каб знаць аб ценях лесу ды зямных тайнах,

Аб холадзе затокаў, дзе жыве згуба,
Ды зданях, што паснулі ў цішыні сховін, -
Я ўсё запісваў гожа на лістох дуба
Каб да цябе іх нёманскі аднёс човен.

Вось так вось :)
link10 comments|post comment

Бэўвульф 5/44 complete [May. 24th, 2008|11:42 pm]
[Tags|, , ]

Пасьля доўгага перапынку на дысертацыю, зноўку прымаюся за сваё.

IIII.

Адказваў ратніку     з атраду старэйшы,
Расчыніў ён, скоры,     скарбніцу словаў )
link12 comments|post comment

(no subject) [Apr. 22nd, 2008|03:50 pm]
[Tags|]

Вершык. Верагодна, кавалак для чагось доўгага рознапамернага, таму назвы не даю. Але хай пакуль так пажыве.

* * *

Шэры луг дашчэнту змок,
Зьзяў бы ўзорамі парчы -
Ды смуга, бы цьмяны цмок,
Легла скарбы сьцерагчы.

Я да цмока дабягу,
Пачакаю, каб захроп,
Скочу цмоку на нагу,
Цмокну цмока ў мокры лоб.

Шыю выгнуўшы ў дугу,
Скажа мне смуга: А ну,
Не дражні, малы, смугу,
Бо вазьму ды праглыну.

Я скажу смузе: Ага,
Праглыні мяне, смуга.
link8 comments|post comment

Простае восеньскае рандо [Nov. 11th, 2007|02:04 am]
[Tags|, ]

У мяне чарговы раз пачаў пісацца вершык, які мог бы пісацца, здаецца, і сто год таму. Пастфактум адчуваю, што з пасьвядомасьці вылезлі вушкі, у прыватнасьці, Есеніна. Нядаўна як раз была кароткая дыскусія ў каментах у [info]khadanovichа адносна таго, што можа такую якранейшчыну й наогул ня варта зараз пісаць.

Дык вось, паколькі я перакананы рэтраград, на падобныя думкі я ўсё ж такі схільны - шчыра спадзяюся, што нікога не пакрыўжу - класьці болт.
А паколькі я эстэт - болт будзе ў форме rondeau.

Простае восеньскае рандо )
link10 comments|post comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]

Advertisement