| Бэўвульф 15/44 complete |
[Mar. 17th, 2010|12:53 am] |
XIIII.
Прамовіў Хродгар, на ганку харому,
На ступенях стаўшы пад пекным дахам,
Падняўшы вочы да лапы ворага:
«Слава й падзяка Ўсеўладнаму Богу
За відовішча гэтае! ( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 14/44 complete |
[Mar. 3rd, 2010|12:48 am] |
XIII.
Ад самага рана збіраліся людзі
Да багатых палатаў, гэтак чуў я;
Здалёку і зблізу ішлі дружыннікі,
Добрыя віцязі, дзівіліся дужа
Слядам беззаконнага. Скон ягоны
Не здаваўся нікому вартым жалобы.
( Read more... ) |
|
|
| Макбэт |
[Feb. 27th, 2010|03:11 pm] |
А вось на прыдачу да ўрыўка з Гамлета яшчэ ўрывак з Макбэта. Ізнову-такі, самы, на мой густ, цікавы для перакладу. Як і з Гамлетам, старога беларускага перакладу не знайшоў, таму перакладаў, нажаль, без апоры для параўнання.
ПЕРШАЯ ВЕДЗЬМА:
Мяўкнуў кот, а вось яшчэ!
ДРУГАЯ ВЕДЗЬМА:
Зноўку вожык запішчэў.
ТРЭЦЯЯ ВЕДЗЬМА:
Кліча Гарпір: час! пара!
ПЕРШАЯ ВЕДЗЬМА:
Карагодам руш вакол,
Гніллю напаўняй кацёл.
Злая жаба, што ў крушні
Трыццаць дзён і шчэ два дні
Прэла труццю між камней
Пойдзе ў юшку найраней!
РАЗАМ:
Болей, болей! Жар, не кволей!
Булькачы, кацёл, нядолей!
( Read more... ) |
|
|
| Цені |
[Feb. 25th, 2010|05:14 pm] |
А вось яшчэ адзін верш дапісаўся. Гэты няхай вісіць і без замка.
Цені
Пад'яжджаў да Ашмянаў Руды Радзівіл.
На снягі-гарнастаі кідаў небасхіл
Зіхацення багранага жмені,
Ды суровеў Руды ў задуменні.
Ды гаворыў: па цэлай няма старане
Дыгнітара мацней ды важней ад мяне
І паўстане з мяне цераз гэта
Род вялікі ды ў песнях апеты.
( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 13/44 complete |
[Jan. 31st, 2010|08:44 pm] |
XII.
Не меў намеру з мірам забойцу
Адпускаць на волю ратоўца воінаў,
Нікому карысці не бачыў ратнік
У жыцці беззаконнага. ( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 12/44 complete |
[Dec. 24th, 2009|04:11 pm] |
Вам няма чаго чытаць маленькім-маленькім дзеткам у калядны вечар? А вось.
XI.
Ад пустак бязлюдных паўз імглістыя стромы
Падбіраўся Грэндэль, адрынуты Богам,
Да княскага дому. Жадаў беззаконны
Пасілку звыклага выкрасці ў данаў.
Набліжаўся нелюдзь пад небам пахмурным,
І вось ужо бачны быў яму воддаль
Дах зіхоткі. ( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 11/44 complete |
[Sep. 24th, 2009|12:57 am] |
X.
Выйшаў Хродгар з героямі дацкімі
Прэч з харому, абаронца Ск'ільдынгаў.
Палег шматхвальны спачываць да світання
Ў абдыме жончыным. У доме ж выдатным
Паставіў дастойны – так расказвалі –
Дазор надзейны. ( Read more... ) |
|
|
| To be or not to be |
[Sep. 4th, 2009|05:57 pm] |
Магчыма, адзін з самых стандартна-заманлівых для перакладчыка кавалкаў ангельскай літаратуры; цэнтральны маналог Гамлета. На жаль, так і не чытаў, што на гэты конт рабілі ў існуючых беларускіх перакладах (кніжкі шукаў, але не знайшоў). А сам маю на гэты конт такое меркаванне. Гамлет - інтэлектуальны рэфлесуючы эмагот, і вось ён нам кажа:
То быць - альбо не быць? Пытанне ў гэтым.
Што годна сапраўды: прымаць маўкліва
Ад лёсу звар'яцелага напады,
Ці стаўшы збройна супраць мора бедаў,
Тым самым іх пазбыцца? Ўмерці - то бок
Заснуць; і толькі. Гэты сон, між тым,
Кладзе канец і болям, і бязладдзям,
Што плоці прыналежаць. Успаўненне
Ўсяго, зайздросны шлях. Памерці. Спаць.
Спаць. Мо і сніць аб нечым... Вось дзе пастка;
Што прыдзе там да нас, у сне смяротным,
Калі з душы атрусім тло жыцця?
Таму й марудзім. Вось яна, прычына
Цягнуць і доўжыць гэтую бяду.
( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 10/44 complete |
[Jul. 19th, 2009|12:34 am] |
Калі чытачы паспелі забыцца - герой расказвае данам, як біўся з марскімі пачварамі.
VIIII.
Яшчэ неаднойчы панову кідаліся
Ў бітву пачвары. Я ж частаваў іх
Немалою мераю мечам выдатным.
Не такіх патраваў мярзотныя прагнулі,
Мною на хвалях баляваць хацелі,
Ў бяседзе падводнай пасесці радасна.
Заместа ж гэтага на досвітку гадаў
Папрыбіла мора, сталлю пазможаных,
Да берагу дальняга, – бедаў адгэтуль
Не чынілі паганыя вандроўнікам годным
На шляхох карабельных. З усходу свяцільня
Паднялася Божая, бура суціхла,
І я здалёку ясна пабачыў
Берагі скалістыя. Часта літуе
Лёс незрачоных, былі б адважнымі.
( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 9/44 complete |
[May. 17th, 2009|05:22 pm] |
VIII.
Унферт* слова злое прамовіў, –
У застольлі сядзеў ён ля стоп дзяржаўцы;
Была не па сэрцы сыну Эклафа
Слава госьцева, годнага ўдача;
Нікому звадны не жадаў дазволіць
Подзьвігамі лепшымі хваліцца між людам,
Гонарам большым за ягоны ўласны: –
«Ці ня той ты Бэўвульф, які спаборнічаў
На моры шырокім з дабраслаўным Брэкам**?
( Read more... ) |
|
|
| Бэўвульф 8/44 complete |
[Mar. 15th, 2009|03:42 pm] |
Глава была кароткая і праляцела хутка :)
VII.
Адказваў Хродгар, абаронца люду*:
«Справу дастойную, дружа мой Бэўвульфе,
Нас ратуючы ты ўчыняеш!
Зваду калісьці распаліў твой бацька,
( Read more... ) |
|
|
| (no subject) |
[Dec. 7th, 2008|10:06 pm] |
Па нябёсах ветах сівы брыдзе,
Ды яшчэ адзін - па ільдзяной вадзе,
А вятрыска лісьце з галін ірве
Па сівых лясох на сівой Літве.
А ў вакне ў палацы, у сівым сьвятле -
Разгарнутая кніга на старым стале,
І над ёю схілёны дзьве галавы -
Радзівіл Сівы ды Радзівіл Сівы. |
|
|
| Identité |
[Oct. 7th, 2008|12:14 am] |
Я блукаў калідорамі дзіўнага замку. Прывіды
То ўзьнікалі раптоўна, то ў цемру зьбягалі скарэй
Ад мяне, і цяжарам трывогі, тугі ды агіды
Напаўнялі мяне галасы з-за бясконцых дзьвярэй.
Ды чужыя партрэты сачылі мяне з высакосьці,
Зь незнаёмых крукоў на чужой незнаёмай сьцяне.
Я цягаўся па замку ды ўпарта шукаў там кагосьці,
Выгукаючы словы, што значылі толькі мяне. |
|
|
| Жалуды |
[Sep. 6th, 2008|11:53 pm] |
Во сьцяжына. Па ёй да канца, і тады
Напрасткі па зялёным бары.
Па дарозе ў кішэню зьбірай жалуды,
А гарэхі зусім не бяры.
Далей луг, а на лузе ў замшэлым карчы
Два дуплы; то з малога дупла
Вынь паперу з закляцьцем; яго завучы,
А паперу пакінь, дзе была.
Па-за лугам рака. На пяску ля вады
Знач рукою чатыры крыжы
Ды паволі за сьпіну кідай жалуды,
І паволі закляцьце кажы.
А дзе жолуд упаў, там юнак устае,
Дзе другі - там дзяўчына; то йдзі -
І яны табе будуць народ і свае,
А датуль - заставайся адзін.
Неяк вось так. |
|
|
| Бэўвульф 6/44 complete |
[Jul. 31st, 2008|11:17 pm] |
V.
Брукаваным шляхам ішлі падарожнікі
Разам наперад. Дасьпехі зьзялі,
Кольцы зіхоткія, пазлучаны хораша
Майстрамі ўмелымі. Сьпявалі мечнікі,
У грозным убраньні да брамы рушачы.
Зьнялі героі шчыты шырокія,
Моцна зладжаныя, склалі да лавы,
Пры сьцяне пакінулі. Зьвінелі кальчугі,
Адзеньне бітваў; дзіды стаялі,
Мараходаў зброя, сабраныя разам,
Гай срэбнаверхі. Ня ведаў нястачы
Атрад у рыштунку. Ратнік ля брамы
( працягнуў слаўную стараангельскую традыцыю зашмат размаўляць ) |
|
|
| Злая Зямля |
[Jun. 11th, 2008|01:06 am] |
Зрабіў уступны верш-прысьвячэньне да Злой Зямлі.
G.H.C.
Табе, ласкавы Гельвіюшу, збор гэты,
Здабытак дзён руплівых і начэй дбайных.
Я зьвіў радкі старанна дзеля той мэты,
Каб знаць аб ценях лесу ды зямных тайнах,
Аб холадзе затокаў, дзе жыве згуба,
Ды зданях, што паснулі ў цішыні сховін, -
Я ўсё запісваў гожа на лістох дуба
Каб да цябе іх нёманскі аднёс човен.
Вось так вось :) |
|
|
| Бэўвульф 5/44 complete |
[May. 24th, 2008|11:42 pm] |
Пасьля доўгага перапынку на дысертацыю, зноўку прымаюся за сваё.
IIII.
Адказваў ратніку з атраду старэйшы,
Расчыніў ён, скоры, ( скарбніцу словаў ) |
|
|
| (no subject) |
[Apr. 22nd, 2008|03:50 pm] |
Вершык. Верагодна, кавалак для чагось доўгага рознапамернага, таму назвы не даю. Але хай пакуль так пажыве.
* * *
Шэры луг дашчэнту змок,
Зьзяў бы ўзорамі парчы -
Ды смуга, бы цьмяны цмок,
Легла скарбы сьцерагчы.
Я да цмока дабягу,
Пачакаю, каб захроп,
Скочу цмоку на нагу,
Цмокну цмока ў мокры лоб.
Шыю выгнуўшы ў дугу,
Скажа мне смуга: А ну,
Не дражні, малы, смугу,
Бо вазьму ды праглыну.
Я скажу смузе: Ага,
Праглыні мяне, смуга. |
|
|
| Простае восеньскае рандо |
[Nov. 11th, 2007|02:04 am] |
У мяне чарговы раз пачаў пісацца вершык, які мог бы пісацца, здаецца, і сто год таму. Пастфактум адчуваю, што з пасьвядомасьці вылезлі вушкі, у прыватнасьці, Есеніна. Нядаўна як раз была кароткая дыскусія ў каментах у ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) khadanovichа адносна таго, што можа такую якранейшчыну й наогул ня варта зараз пісаць.
Дык вось, паколькі я перакананы рэтраград, на падобныя думкі я ўсё ж такі схільны - шчыра спадзяюся, што нікога не пакрыўжу - класьці болт.
А паколькі я эстэт - болт будзе ў форме rondeau.
( Простае восеньскае рандо ) |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
